PANIE GDYBYŚ TU BYŁ... MÓJ BRAT BY NIE UMARŁ (J 11,32) - ŁAZARZ JEST W TOBIE!
Jak dobrze, że się tu znalazłeś i że nie potrafisz sam się oswobodzić i uciec stąd. Jak to dobrze, że głaz oddziela Cię od światła! Gdy byłeś w światłości, myślałeś, że to Ty świecisz. Teraz, gdy jesteś tu, nie ma w Tobie blasku. .
Pogłębiasz swoje zranienia, gdy ustajesz w wołaniu. Gdy wołasz, Twój głos słychać o kilka dni drogi stąd, gdzie przebywa PRZYJACIEL. Zbliża się do Ciebie głębokie WZRUSZENIE, które odpowie: wyjdź na zewnątrz!. Nie będzie to lament i rozpacz, która ustaje, ale prawda, która wyzwoli! Zaczekasz na ten ratunek? PRZYJACIELA rozpoznasz po głosie... wystarczy by BYŁ!
Zobacz więcej
|