Languages:                   

MIĘDZYNARODOWA RODZINA ZAKONNA

Franciszkanki Misjonarki Maryi

Prowincja Europy Środkowo - Wschodniej

Bosna i Hercegovina Deutschland Ősterreich Magyarország
Polska Россия Slovenija Україна

Kontekst historyczny życia i działalności Marii od Męki Pańskiej

      Wiek XIX był czasem burzliwych przemian o charakterze społecznym i politycznym. Przemiany te nie ominęły także Kościoła. I tak na prz ...

Misjonarki

Zobacz inne
 

Zobacz również

Ankieta


Czy uczestniczyliście w zorganizowanych rekolekcjach?


Nie
Tak


Głosuj     Wyniki     Inne pytania
 

Polecamy


 

         

Warszawa

Msze św. w Kaplicy
Królowej Misji

- w niedzielę: godz. 8.00
- w tygodniu: 6.30

   
Adoracja Najświętszego Sakramentu

- Pon.– Piątek godz. 7.30 – 17.00
- Sobota godz. 7.30 – 15.00
- Niedziela  godz. 11.00 – 17.00




 

Serwis osób niezalogowanych


67 rocznica śmierci s. Marii Gabrielis, Franciszkanki Misjonarki Maryi

2012-03-30 s. Bożena Bednarczyk FMM

 

         

 

SIOSTRA MARIA GABRIELIS, Franciszkanka Misjonarka Maryi, poniosła śmierć męczeńską z rąk żołnierza Armii Radzieckiej dnia 1 kwietnia 1945 roku.

           

Kim była ta skromna i delikatna siostra, która miała odwagę przeciwstawić się trzem uzbrojonym żołnierzom, w których budził wściekłość sam widok sióstr zakonnych?

           

    S. Maria Gabrielis, urodzona 29.03.1905 r. w Oberglasersdorf, była córką hrabiego Walentyna Ballestrema i Agnieszki z domu von Stolberg. Austriaczki. Oprócz niej mieli jeszcze ośmioro dzieci. Mieszkali w Zamku Szklary Górne. należącym do rodu Stolberg. /1

                     

    Monika, takie imię nadano jej na chrzcie św., wzrasta w atmosferze miłości, w rodzinie głęboko wierzącej. Ballestremowie kochają wszystkie swoje dzieci i troszczą się o kształtowanie ich postaw i ideałów. Sami są dla nich wzorem chrześcijańskiego życia. Monika niczym nie różni się od swoich rówieśniczek. Jest radosna i serdeczna w relacjach koleżeńskich. Chodzi do teatru i na koncerty. Lubi podróżować. Wykazuje nieprzeciętną inteligencję, o czym pisze jej brat Car! Wolfgang. /2 Monika jest bardzo utalentowana, lubi muzykę, gra na pianinie, skrzypcach i pięknie śpiewa. Lubi też przyrodę. Często przebywa w ogrodzie i parku podziwiając kwiaty i krzewy. Lubi również konne przejażdżki. Idą Plettenberg, jej kuzynka, wspomina, że z Moniki promieniował jakiś duchowy czar młodzieńczej czystości i że była ona miła. rozważna i stanowcza. /3

                 

    W 1919 roku rodzina Ballestremów przeprowadza się ze Szklar Górnych do Zamku w Pławniowicach. posiadłości rodu Ballestremów. /4 W 1920 roku umiera ojciec, hrabia Walentyn i na matkę spada cały ciężar obowiązków, w tym prowadzenie majoratu Rudzko-Biskupicko-Pławniowickiego. Starsi bracia Moniki w tym czasie studiują. Do czasu prawnego objęcia zarządu przez najstarszego brata, hrabiego Mikołaja, Monika staje się wielką pomocą dla matki. Po śmierci ojca Monika dojrzewa duchowo, o czym wspomina jej brat Fryderyk Leopold, z którym najwięcej dzieliła się swoimi myślami. Moniki nie pociągają dobra materialne czy tez spotkania towarzyskie, ale ubogi Chrystus pochylający się nad ludzką biedą i cierpieniem. Dlatego też zapisuje się do Stowarzyszenia Misyjnego, którego zostaje przewodniczącą. /5

                   

    W tym czasie pojawia się u Moniki myśl o zakonie. Zarówno rodzeństwu jak i kuzynce trudno jest pogodzić się z tym. że tak żywa, pełna młodzieńczego zapału osoba decyduje się na wstąpienie do klasztoru. Decyzja ta jest jednak przemyślana i stanowcza, o czym wspomina s. Dominika, będąca świadkiem starania się Tonnesa Oera o rękę kuzynki. Monika zdecydowanie odrzuca tę propozycję z uwagi na przekonanie, ze Bóg domaga się całego jej serca. /6 Dnia 5 kwietnia 1927 roku Monika wstępuje do Zgromadzenia misyjnego Sióstr Franciszkanek Misjonarek Maryi w Wiedniu. Podczas ceremonii obłóczyn otrzymuje imię zakonne: s. Maria Gabrielis. Staje w szeregi Wspólnoty Sióstr Franciszkanek Misjonarek Maryi bez tytułu rodowego, bez przywilejów, jako jedna z tych, które łączy jeden cel, ożywia jeden duch pójścia za Chrystusem ubogim, posłusznym i czystym. Po dwóch latach nowicjatu, s. M. Gabrielis przyjeżdża do Kietrza, do nowo powstałej placówki Sióstr Franciszkanek Misjonarek Maryi p.w. Trzech Króli na Śląsku, gdzie 19 marca 1930 roku składa śluby czasowe a po trzech latach śluby wieczyste. 17   Podczas Eucharystii, w obecności kapłana i przełożonej wypowiada słowa: " W ślad za Chrystusem, za łaską Ducha świętego, ja, s. Maria Gabrielis oddaję się Bogu Ojcu na wzór Maryi Dziewicy i św. Franciszka. Ofiaruję moje życie za Kościół i zbawienie świata. Poświęcam się adoracji Eucharystycznej, ewangelizacji ludów oraz zobowiązuję się do życia we wspólnocie siostrzanej. Składam na zawsze ślub ubóstwa, posłuszeństwa i czystości według Konstytucji Zgromadzenia Franciszkanek Misjonarek Maryi. Proszę o łaskę pozostania wierną aż do śmierci". /8

    W tym dniu, zgodnie ze zwyczajem Zgromadzenia. s. M. Gabrielis otrzymuje obrączkę z wygrawerowanym napisem: „Służebnica Jezusa, Maryi i Józefa" oraz cierniową koronę, symbol powołania ofiary za Kościół i zbawienie świata. Od chwili złożenia ślubów wieczystych siostra jest już tylko „ofiarą całopalną", adoratorką Najświętszego Sakramentu, misjonarką troszczącą się o chwalę Bożą i zbawienie dusz. Po złożeniu profesji wieczystej Zgromadzenie powierza s. M. Gabrielis odpowiedzialne zadanie: zostaje sekretarką w domu prowincjalnym w Wiedniu. Później pracuje w Rzymie a następnie w Warszawie w charakterze ekonomki i asystentki przełożonej. Ostatnie lata swego życia spędza w Kietrzu, na Śląsku. Wspólnota liczy wtedy 7-8 sióstr. Siostry prowadzą, przedszkole, świetlicę, pracownię haftu i szycia dla starszych dziewcząt oraz uczą katechizmu. Organizują też kursy gospodarstwa domowego oraz prelekcje dla matek z zakresu pielęgnacji dzieci. Ponadto siostry odwiedzają chorych w domach, udzielają doraźnej pomocy pielęgniarskiej przychodzącym do klasztoru oraz prowadzą rekolekcje dla kobiet i dziewcząt. /9

             

    s. M. Gabrielis żyjąc w wielu wspólnotach Zgromadzenia dała się poznać jako dobra, pokorna i miła dla wszystkich współsióstr, o czym zaświadcza wiele z nich Między innymi s. M. Rhabanus tak ją wspomina: „s. M. Gabrielis była przykładem dla innych dlatego dał jej Zbawiciel tak piękną śmierć... Teraz będzie dla wszystkich orędowniczką. O tym jestem przekonana". s. M. Wacława wspomina: „ W kontakcie z nią czułam się niezwykle pociągnięta ku Bogu i jednocześnie zawstydzona moim trybem życia..." S. M. Grzegorza, która była razem z s. M. Gabrielis we wspólnocie Królowej Misji w Warszawie wspomina, że ona zwracała się do sióstr z miłością i serdecznością i nigdy nie zlecała niczego w formie rozkazu lecz zwracała się z prośbą. s. M. Bernardina tak się o niej wyraża: „Nasza droga s. M. Gabrielis, choć urodzona jako hrabina i tak wychowana, była bardzo pokorna i wykonywała często prace najniższe i pomagała innym w ciężkich pracach. Była zakonnicą wzorową. Tak mogę powiedzieć w zgodzie z sumieniem". /10

                       

    Można więc powiedzieć, że s. M. Gabrielis do męczeńskiej śmierci dojrzewała każdego dnia poprzez swoje wierne oddanie się Bogu a nade wszystko przez modlitwę i adorację Najświętszego Sakramentu. Stąd też czerpała siłę, pokój i radość w realizowaniu swego powołania. W liście do Przełożonej Generalnej pisała: „Czuję się bardzo szczęśliwa i niczego tak nie pragnę jak tylko najściślejszego zjednoczenia z Jezusem. /11

                   

    Wielka szkoda, że ta cicha, odznaczająca się heroiczną miłością i wiernością swemu Oblubieńcowi Jezusowi, Ślązaczka jest mało znana na Opolszczyźnie. Jej doczesne szczątki spoczywają na cmentarzu parafialnym w Kietrzu. /12

    Z polecenia Jana Pawła II dokumentacja o męczeńskiej śmierci s. M. Gabrielis von Ballestrem znajduje się w Episkopacie Niemieckim wraz z innymi zebranymi świadectwami o śmierci wielu osób, które zginęły w okresie II wojny światowej z powodów religijnych. /13

                           

Opracowała s. Zofia Miegoń, fmm - Kietrz

                                             

Przypisy:

                 

1. R. Kowalski, Dzieje rodu hrabiów von Ballestrem na Górnym Śląsku. 1798-1945, Ruda Śl. 1998

2. Cari Wolfgang graf Ballestrem, Wspomnienia o mojej siostrze Monice, 13.03.1969

3. Idą Plettenberg (s. Dominika), Wiesbaden, 16.03.1969

4. Cari Wolfgang graf Ballestrem, Wspomnienia o mojej siostrze Monice, 13.03.1969

5. Fryderyk Leopold graf Ballestrem, Wspomnienia o siostrze Monice, 12.08.1969

6. Idą Plettenberg (s. Dominika), Wiesbaden, 16.03.1969

7. śluby wieczyste, Kietrz dn. 19.03.1933, Arch. FMM Rzym

8. Konstytucje FMM, art. 89

9.  Arch. FMM Kietrz

10. Świadectwa współsióstr FMM, Arch. FMM Rzym

11. S. M. Gabrielis. List do Przełożonej Generalnej, 06.09.1937, Arch. FMM Rzym

12. Arch. FMM Kietrz

13. Ks. Prałat Dr. Wolfgang Grochal, Tapochstrasse 2a. 7000 Stutgard 40, Deutschland;

Ks. Prałat Dr. Helmut Moll, Maternushaus, Kardinal-Frings-Strasse 1-3, 50668 Koln, Deutschland

 

 

 

 

Wstecz Odsłon: 13692   

 

Twoim zdaniem


 
Dodaj komentarz
 




 
000126133
 

MIĘDZYNARODOWA RODZINA ZAKONNA Franciszkanki Misjonarki Maryi
Prowincja Europy Środkowo - Wschodniej
Warszawa, ul. Racławicka 14, 02-601 Warszawa,   tel. 22 8453021,  www.fmm.opoka.org.plsiostry.fmm@gmail.com
Konto bankowe: Bank PKO S.A. 32 1240 1037 1111 0000 0691 6886
Administrator: Mirosław Kuduk

Mirosław Kuduk © 2010

Profesjonalny Hosting