« Pokorne jak Jezus »
2010-07-16
Bożena Bednarczyk
Kapituła namiotów regionu Niemiec, Austrii, Bośni i Słowenii
Kapituła namiotów, która była już od dawna oczekiwana przez siostry z Niemiec, Austrii, Bośni i Słowenii, zbiegła się ze stuleciem konsekracji kościoła w Annunziacie, złotym jubileuszem s. Marii Holas (urodzonej w Czechach) i s. Marianny Jungwirth oraz jubileuszem 60-lecia życia zakonnego s. Marii Strahlhofer (dwie ostatnie urodziły się w Austrii). Jubileusze naznaczyły nasza kapitułę namiotów. Myślałyśmy o tylu FMM, które nosiły w swoim sercu ludzi z czterech stron świata. Tak była bliska nam tajemnica odkupienia świata, która aktualizuje się każdego dnia w Eucharystii.
Wprowadzenie do Jutrzni pierwszego dnia, stało się dla nas zaproszeniem do stanięcia przed Bogiem takimi, jakimi jesteśmy: małymi, pokładającymi nadzieję w Jego Słowie, z modlitwą, aby On był z nami, aby nam towarzyszył z miłością i wiernością.
Świadome Jego obecności, zebrałyśmy się w domu Assunty, aby wysłuchać pierwszej konferencji O. Paula Zahnera OFM (z pochodzenia Szwajcara, który mieszka od kilku miesięcy w Austrii, w Graz). Jego wystąpienie nosiło tytuł „Pokorne jak Jezus” – w związku z tematem ostatniej Kapituły Generalnej.
O. Paul rozpoczął refleksją, że w dzisiejszym świecie już prawie nikt nie mówi o pokorze. Ale w duchowości franciszkańskiej ważne jest, aby podjąć wysiłek kroczenia za Chrystusem z pokorą – to znaczy żyć pokornie jak Jezus. Na taką drogę życia składa się to, co akceptujemy i potwierdzamy najpierw przez kontemplację pokory Chrystusa – Jego słabość, ogołocenie, małość. Chrystus nigdy nie szukał sukcesów.
W Napomnieniach św. Franciszka możemy przeczytać, jak widać słabość Boga w Eucharystii. On objawia się taki mały! Również w dzisiejszych czasach Chrystus chce stać się mały! Krocząc za Nim, możemy to realizować dzięki sile Eucharystii.
Ważne jest zaakceptowanie świętości Boga w naszych sercach (i potwierdzenie tego). Nie można stawać się świętą o własnych siłach. Do dzielenia się w grupach i później na spotkaniu ogólnym, otrzymałyśmy trzy pytania:
1. Co mnie dotknęło szczególnie?
2. Co wydaje mi się ważne dla pokory franciszkańskiej?
3. Co jest ważne dla nas, jako FMM?
Dzielenie było bardzo bogate. Szczególnie byłyśmy poruszone przez pokorę Boga i Jego ogołocenie w tajemnicy Wcielenia, które jest kontynuowane każdego dnia w Eucharystii.
Te myśli o pokorze Boga towarzyszyły nam następnego dnia, podczas celebracji jubileuszu przez jego Ekscelencję Biskupa Klausa Künga, ordynariusza diecezji St. Pölten. Trzeciego dnia naszego spotkania dzieliłyśmy się na temat priorytetów naszego regionu.
Zakończyłyśmy kapitułę namiotów Adoracją i Nieszporami, wdzięczne za światło udzielone nam w tych dniach i za tę wielką wspólnotę sióstr ze wszystkich krajów naszego regionu, którą tworzyłyśmy.
Powracającym do wspólnot towarzyszyła myśl Marii od Męki Pańskiej: „Nie zapominajmy, że Maryja wzbudziła nas po to, byśmy spełniały misję, której Ona sama, nie będąc na ziemi, spełniać już nie może” (MD 434).
s. Magdalena Gosar, FMM
Twoim zdaniem