Languages:                   

MIĘDZYNARODOWA RODZINA ZAKONNA

Franciszkanki Misjonarki Maryi

Prowincja Europy Środkowo - Wschodniej

Bosna i Hercegovina Deutschland Ősterreich Magyarország
Polska Россия Slovenija Україна

SLOWO BOŻE CI POMOŻE!

Słowo Boże ci pomoże! Wierzysz w to? Zaufaj i pozwól Bogu mówić do ciebie i działać...:) Zobacz rekolekcyjną galerię zdjęć. ...

Listy i świadectwa

Zobacz inne
 

Zobacz również

Ankieta


Czy uczestniczyliście w zorganizowanych rekolekcjach?


Nie
Tak


Głosuj     Wyniki     Inne pytania
 

Polecamy


 

         

Warszawa

Msze św. w Kaplicy
Królowej Misji

- w niedzielę: godz. 8.00
- w tygodniu: 6.30

   
Adoracja Najświętszego Sakramentu

- Pon.– Piątek godz. 7.30 – 17.00
- Sobota godz. 7.30 – 15.00
- Niedziela  godz. 11.00 – 17.00




 

Serwis osób niezalogowanych


Moja misja w Polsce

2011-04-20 s. Bożena Bednarczyk FMM

 


 

 

    Po przyjeździe do Polski rozeznawałam moją nową misję. Modliłam się, podejmowałam refleksję i rozeznawałam, gdzie Pan mnie wzywa. Wcześniej byłam w Rosji, gdzie służyłam misji FMM jako nauczycielka angielskiego i francuskiego oraz w pracy z młodzieżą. Poza tym wciąż jeszcze nie mówię po polsku… Jednak doświadczenie otrzymane w przeszłości w pewien sposób wyposażyło mnie, by także tu i teraz uczynić coś dla Pana. Rozeznanie nie było łatwe! Jestem jednak głęboko przekonana, iż Bóg zaprasza mnie, abym uczyniła coś by „kontynuować misję Jezusa w mniejszości i solidarności” (Dokument Kapituły 2008).

                           

    Jako Filipinka wiedziałam dobrze, gdzie w Warszawie znaleźć innych Filipińczyków, migrujących tu w poszukiwaniu pracy: w kościele. W chwili obecnej jest ich około 50 i pracują oni jako programiści w banku, opiekunki do dzieci, kucharze, pomoce domowe i w innych, podobnych zawodach. Jako grupa, Filipińczycy kochają jeździć na pielgrzymki, mają szczególną cześć do Matki Bożej oraz chętne zbierają się razem w domach, by świętować urodziny, rocznice, I Komunię dzieci i przy wielu innych okazjach. Po głębszej refleksji stwierdziłam, że wszystkie te okazje do świętowania mogą być „pogłębione” o szczególny rys maryjny. Zdecydowałam się powiedzieć o tym jednemu z liderów ruchu małżeństw chrześcijańskich w Warszawie i kilku innym członkom, sugerując modlitwę różańcową w domu, w którym miało by się odbyć świętowanie. Wszystko wymagało konkretnego zaplanowania i przygotowania; nasze siostry Stasia i Janina, w imieniu wspólnoty św. Michała, podarowały nam figurę Matki Bożej Fatimskiej i różańce. 25 marca 2010, w uroczystość Zwiastowania Pańskiego, rozpoczęliśmy naszą wspólną modlitwę różańcową. Takie były początki „domowego różańca” Filipińczyków w Warszawie… Modlitwa ta trwa nadal: każdej soboty jedna z rodzin przyjmuje do swojego domu figurkę Matki Bożej i zatrzymuje ją na tydzień lub dwa i wokół tej figurki cała rodzina gromadzi się każdego dnia na różaniec. „Trasa” Matki Bożej, tzn. do kogo figurka powędruje w następnej kolejności, została umieszczona na warszawskiej stronie internetowej Filipińczyków. Zapytana o to doświadczenie, większość rodzin mówi o tym, że wspólna modlitwa różańcowa umocniła ich jedność i pozwoliła doświadczyć miłującej Bożej obecności.

                                     

    W każdy wtorek i środę odwiedzam filipińskie rodziny, by posłuchać o ich radościach i smutkach, i o tym wszystkim, co ich na co dzień dotyka. Niedawno spotkałam się również z rodziną z Korei, Tajlandii i Japonii. Dotarło do mnie, jak bolesnym dla wielu jest doświadczenie pozostawienia ojczystego kraju – oznacza to przecież „wyrwanie” ze wszystkiego, co dotąd było znane i bliskie: języka, kultury, czy nawet jedzenia i klimatu. Z drugiej strony ludzie tej samej narodowości zaczynają czuć się sobie bardziej bliscy, ponieważ poczucie wspólnoty pomaga im przezwyciężyć samotność i tęsknotę, pozwala poczuć się szczęśliwymi nawet z dala od domu. Dla mnie osobiście ogromną pomocą w tej misji okazuje się to, czego uczyłam się w Instytucie św. Anzelma (w Anglii): słuchania z empatią, duchowego kierownictwa, doradztwa pomagającego drugiej osobie konfrontować i podejmować działanie pośród trudnych sytuacji i problematycznych spraw.

                                 

    W każdą sobotę pomagam pewnemu tajskiemu chłopcu w nauce, szczególnie w angielskim i francuskim. Jego tata pracuje w ambasadzie Tajlandii, a mama jest prawniczką przekwalifikowaną na malarkę. Chłopiec ma wszystko, co można kupić za pieniądze, ale zwierza mi się, że brak mu prawdziwych przyjaciół, ponieważ ze względu na pracę taty mieszkają w jednym miejscu najdłużej 3 lata. Czasem jest już zmęczony koniecznością ciągłego przystosowywania się – kiedy już prawie czuje się w danym miejscu dobrze, znów trzeba się pakować i wyjeżdżać… Rozumiem jego ból i złość, którą nie raz czuje wobec całej tej sytuacji. Mogę jedynie pocieszyć go mówiąc, że przynajmniej jest z mamą i tatą… zwykle myśl o rodzicach wywołuje na jego twarzy uśmiech: chłopiec przyznaje, że to wielka radość móc być blisko mamy i taty.

                             

    Przebywanie z dziećmi jest ożywiającym i relaksującym doświadczeniem – w każdy czwartek i piątek jestem więc z radością pośród dzieci z naszego przedszkola w Piastowie. Dzieci uczą mnie, co to znaczy być prostym i spontanicznym, uczą przebaczenia poprzez dzielenie i pokoju przez zaufanie. Serdecznie dziękuję siostrom z piastowskiej wspólnoty, szczególnie s. Bognie Kłosowskiej, dyrektorce, i s. Joli Zelent, przełożonej, za to, że mogę dołączyć do dzieci w ich rozmowach, zabawach, wycieczkach, że mogę pomóc podczas posiłków i kiedy szykują się do popołudniowego odpoczynku. Jezus powiedział przecież „Zaprawdę powiadam wam, jeśli nie staniecie się jak dzieci, nie wejdziecie do Królestwa Bożego.”

                             

    Przy ul. Radnej 14 znajduje się parafia anglojęzycznych katolików Warszawy, gdzie proboszczem jest o. Wiesław Dawidowski OSA. Tam też w każdą niedzielę odbywają się lekcje katechizmu dla dzieci w wieku od 4 do 15 lat. Grupy są bardzo międzynarodowe, jako że dzieci pochodzą z wielu różnych krajów anglojęzycznych krajów; ja katechizuję grupę 7-8latków, a więc dzieci świeżo po I Komunii Świętej. Uczenie dzieci pochodzących z różnych krajów jest bardzo ubogacającym doświadczeniem i  daje mi wiele radości. W jakiś sposób doświadczam i tu słów Jezusa: „Pozwólcie dzieciom przychodzić do mnie…. Do takich należy Królestwo”. Innym poruszającym doświadczeniem jest bycie w grupie katechetów, podobnie międzynarodowej, lecz posiadającej wspólną wizję: by pomóc dzieciom poznać Boga i prowadzić je do Niego. Co więcej, w samej parafii jest obecne doświadczenie jedności i pragnienie budowania wspólnoty, która przyjmuje, wspomaga i misjonuje – na wzór św. Pawła, patrona parafii. Stanowię cząstkę tej kościelnej wspólnoty, a to jest dla mnie jak odzwierciedlenie słów Dokumentu Kapituły: „Wyraziłyśmy pragnienie lepszej jakości naszego życia siostrzanego i pragnienie wzajemnego towarzyszenia sobie, gdyż wspólnota jest pierwszym miejscem nawrócenia i ewangelizacji”.

                               

    Z całego serca pragnę powiedzieć dziękuję – s. Maryli Spychalskiej, naszej Prowincjalnej, za to że pozwoliła mi zaangażować się wśród Filipińczyków i nie tylko; s. Janinie Piechowiak, mojej przełożonej i siostrom ze wspólnoty św. Michała za modlitewne wsparcie i użyczenie miejsca dla pracy z migrantami. Przede wszystkim składam dzięki Bogu za to, za to iż prowadzi mnie, abym mogła wypełniać Jego misję.

Tak,

„Bóg Żyjący jest obecny w naszym codziennym życiu. Droga kontemplacji franciszkańskiej prowadzi nas do odkrywania coraz pełniej Jego Świętej Obecności, otwierając nasze oczy i serca na nasze siostry, na tych, do których jesteśmy posłane, na całe stworzenie” (Dokument Kapituły).

                                   

s. Yolanda Moquette fmm

Warszawa

 

 

 

 

Wstecz Odsłon: 7048   

 

Twoim zdaniem


 
Dodaj komentarz
 




 
000127101
 

MIĘDZYNARODOWA RODZINA ZAKONNA Franciszkanki Misjonarki Maryi
Prowincja Europy Środkowo - Wschodniej
Warszawa, ul. Racławicka 14, 02-601 Warszawa,   tel. 22 8453021,  www.fmm.opoka.org.plsiostry.fmm@gmail.com
Konto bankowe: Bank PKO S.A. 32 1240 1037 1111 0000 0691 6886
Administrator: Mirosław Kuduk

Mirosław Kuduk © 2010

Profesjonalny Hosting