Languages:                   

MIĘDZYNARODOWA RODZINA ZAKONNA

Franciszkanki Misjonarki Maryi

Prowincja Europy Środkowo - Wschodniej

Bosna i Hercegovina Deutschland Ősterreich Magyarország
Polska Россия Slovenija Україна

Kościół w Afryce Północnej

    Obecny Kościół w Północnej Afryce ma swoje korzenie w starożytnym Kościele afrykańskim, którego początki sięgają drugiego wieku. ...

Założycielka

Zobacz inne
 

Zobacz również

Ankieta


Czy uczestniczyliście w zorganizowanych rekolekcjach?


Nie
Tak


Głosuj     Wyniki     Inne pytania
 

Polecamy


 

         

Warszawa

Msze św. w Kaplicy
Królowej Misji

- w niedzielę: godz. 8.00
- w tygodniu: 6.30

   
Adoracja Najświętszego Sakramentu

- Pon.– Piątek godz. 7.30 – 17.00
- Sobota godz. 7.30 – 15.00
- Niedziela  godz. 11.00 – 17.00




 

Serwis osób niezalogowanych


Helena de Chappotin (M. Maria od Męki Pańskiej)

2009-01-03 s. Anna Siudak FMM

 


 

 

      Helena Maria Filipina de Chappotin  urodziła się 21 maja 1839 r. w Nantes w Bretanii, we Francji. Jej ojciec Karol de Chappotin, urodzony w 1799 na Kubie, uczył się w Collegium Suplicjanów w Baltimore w Stanach Zjednoczonych a następnie 1817 r. rozpoczął studia na Politechnice w Paryżu. Był inżynierem dróg i mostów. Jej matka Zofia Karolina Galbaut du Fort pochodziła z mieszanego małżeństwa. Ojciec był Francuzem a matka pochodziła z hiszpańskich Basków, od której Helena odziedziczyła temperament i urodę. Obie rodziny miały plantacje na Antylach i tam są początki ich znajomości.

   

     Początkową edukacją Heleny jak i jej czwórki starszego rodzeństwa: Alberta (l828-1870), Karola (1829-1883), Martyny (1830-1850), Luizy (1833-1854) (Humbert ur. 1832 i Alixe ur.1835 zmarli krótko po urodzeniu) zajmowała się ciocia Aurelia Casseneuve. Od samego początku Karol i Zofia de Chappotin zamieszkali pod jednym dachem z rodziną brata matki Heleny, Alfonsem Galbaut du Fort tworząc niepowtarzalny klimat jedności, zgody, harmonii, miłości. Helena wzrastała również wśród swoich sześciorga kuzynów: Armeli (1829-1917), Izabeli (1830-1899), Patrice (1832 i zmarł w tym samym roku), Artura (1833-1906), Aurelii (1835-1850), Marii Pauliny (1837-1889) i Herminy (1840-1897). Rodzina Heleny była bardzo przywiązana do Kościoła, do papieża. Wujek Heleny Józef du Fort zmarł w Rzymie w 1849 r. na skutek odniesionych ran w obronie Państwa Kościelnego. Cała rodzina była przywiązana do swego króla na wygnaniu, Henryka V i jej członkowie byli rojalistami.

   

     Gdy Helena miała 8 lat jej ojciec został mianowany szefem inżynierów w Vannes i dwie rodziny musiały się rozdzielić. Rozstanie się towarzyszami zabaw, z tym co kochała od dzieciństwa było dla niej trudnym doświadczeniem. W Vannes bracia Heleny chodzili do Collegium Jezuitów a ona uczyła się w domu z guwernantką panną L'Ouet, zażartą rojalistką W wieku 11 lat, 31 maja 1850 r. Helena przygotowana przez najstarszą siostrę Martynę, przystąpiła do I Komunii. Tego samego dnia przyjęła sakrament Bierzmowania. Helena była typem Hiszpanki, bardzo żywa, ekspresywna, z czarnymi, błyszczącymi oczyma, czytającymi w duszy rozmówcy, z kręconymi włosami ciemnej szatynki. Jej osoba miała nieokreślony i niepowtarzalny wdzięk.

   

     W sierpniu 1850 r. odbył się ślub jej siostry Luizy a miesiąc później umiera 4 lata starsza jej kuzynka najwierniejsza przyjaciółka Aurelia. W grudniu tegoż roku umiera jej najstarsza siostra Martyna. Po jej śmierci u ojca Heleny wystąpiła mocna depresja, która go nie opuściła aż do śmierci i była przyczyną jego zdymisjonowania z zawodu. Gdy Luiza urodziła pierwszą córeczkę, Helena z rodzicami przeniosła się do Normandii do rodzinnego domu szwagra Henryka de la Tournerie. W Normandii Helena prowadziła niezależne życie, gdyż cała uwaga rodziny skupiła się na coraz bardziej chorej Luizie. Helena ubierała się z gustem choć rzeczy tej ziemi za bardzo jej nie pociągały. Luiza urodziła jeszcze chłopczyka, który żył tylko dwa lata. Po nim urodziła córeczkę, której Helena była matką chrzestną.

   

      Lekarz zaniepokojony stanem zdrowia Luizy, zaproponował powrót do rodzinnej Bretanii. Helena miała 15 lat. Jednak radość z powrotu w rodzinne strony została stłumiona wkrótce poprzez śmierć Luizy. Helena długo nie mogła się po niej otrząsnąć. Jej brat Karol i kuzyn Artur zabrali ją do Paryża, by ją trochę rozerwać. Po żałobie, życie zaczęło nabierać barw w rodzinie Heleny i wszelka czułość i troska została skoncentrowana na niej. Dla Heleny był to okres „niewierności', jak sama mawiała. Czuła się jak Izraelici na pustyni, błąkający się w drodze do ziemi obiecanej, nie wiedząc jeszcze gdzie się ona znajduje. Dwa lata upłynęły jej pomiędzy Domfort, gdzie wychowywały się dwie córeczki Luizy a Nantes i Le Fort.

   

      W kwietniu 1856 r. odbyła rekolekcje Dzieci Maryi u sióstr Sacre-Coeur w Nantes. W czasie tych rekolekcji przeżyła coś z łaski św. Pawła na drodze do Damaszku. Doświadczyła spotkania z Bogiem miłości, które radykalnie zmieniło jej życie. Na miłość Boga mogła odpowiedzieć tylko ofiarą z siebie samej. Życie zakonne mogło być jej jedynym wyrazem. Nie wiedziała jak o tym powiedzieć matce, która nie chciała, by jej córka została zakonnicą. Napisała do niej list, w którego treść wtajemniczyła swego brata Karola i powierzyła mu doręczenie go matce.

       

1 | 2 | 3

 

 

 

 

Wstecz Odsłon: 29110   

 

Twoim zdaniem


 
Dodaj komentarz
 




 
000126650
 

MIĘDZYNARODOWA RODZINA ZAKONNA Franciszkanki Misjonarki Maryi
Prowincja Europy Środkowo - Wschodniej
Warszawa, ul. Racławicka 14, 02-601 Warszawa,   tel. 22 8453021,  www.fmm.opoka.org.plsiostry.fmm@gmail.com
Konto bankowe: Bank PKO S.A. 32 1240 1037 1111 0000 0691 6886
Administrator: Mirosław Kuduk

Mirosław Kuduk © 2010

Profesjonalny Hosting