Languages:                   

MIĘDZYNARODOWA RODZINA ZAKONNA

Franciszkanki Misjonarki Maryi

Prowincja Europy Środkowo - Wschodniej

Bosna i Hercegovina Deutschland Ősterreich Magyarország
Polska Россия Slovenija Україна

Być wdzięcznym

Wdzięczność jest imieniem miłości. Jest wyrazem szlachetności i wielkoduszności osoby, która ją okazuje. ...

Apostolat

Zobacz inne
 

Zobacz również

Ankieta


Czy uczestniczyliście w zorganizowanych rekolekcjach?


Nie
Tak


Głosuj     Wyniki     Inne pytania
 

Polecamy


 

         

Warszawa

Msze św. w Kaplicy
Królowej Misji

- w niedzielę: godz. 8.00
- w tygodniu: 6.30

   
Adoracja Najświętszego Sakramentu

- Pon.– Piątek godz. 7.30 – 17.00
- Sobota godz. 7.30 – 15.00
- Niedziela  godz. 11.00 – 17.00




 

Serwis osób niezalogowanych


Celebracja 90-tej rocznicy przybycia sióstr Franciszkanek Misjonarek Maryi do Polski

2012-06-30 s. Bożena Bednarczyk FMM

 

         

 

Słowo siostry Małgorzaty Książek, Przełożonej Przełożonej na 90-tą rocznicę przybycia FMM do Polski

                                 

„Wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawicielu... gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny...”  

                       

    W swoim hymnie uwielbienia, Magnificat, Maryja przeżywa i manifestuje wiarę, która owocuje radością i zachwytem nad Bogiem cudownie działającym w świecie i w Jej życiu. Wiara Maryi przeradza się we wdzięczność, adorację i śpiew. Słowa Magnificat, które wyśpiewamy w tej uroczystej liturgii nabierają więc dziś szczególnego znaczenia dla każdej polskiej FMM, przebywającej czy to w Polsce, czy gdziekolwiek na świecie. Ze słowem Łabunie bowiem związana jest historia każdej z nas. To jest nasza polska kolebka, nasz początek, nasze Betlejem.  Z sercem wyśpiewującym Magnificat wdzięczności i radości witamy wszystkich, którzy dzielą z nami tę radość i wdzięczność. Witając Was szanowni kapłani celebrujący tę Mszę Świętą, na czele z księdzem Derdziukiem, głównym celebransem, przywołuję też pamięć  wielu kapłanów, którzy podczas 90 letniej, burzliwej historii tego domu sprawowali tu Eucharystię i posługiwali siostrom i łabuńskiej ludności.

                           

    Witam wszystkich gości. Witam przedstawicieli władz samorządowych na czele z Panem Starostą, wszystkich przyjaciół, sąsiadów, znajomych i dobrodziejów sióstr tutejszej wspólnoty. Skoro tu jesteście, to znaczy, że podczas naszej 90 letniej obecności w Łabuniach,  gdzieś na polskich drogach związały się z Wami nasze losy. Razem z Wami śpiewamy więc dzisiaj, że imię Pana jest święte, a Jego miłosierdzie z pokolenie na pokolenie. Szczególnie witam rodzinę państwa Szeptyckich i Starowiejskich. Z Wami związana jest nasza historia. W 1922, w liście do przełożonej generalnej FMM, hrabina Izabela Szeptycka napisała roku prośbę o przybycie sióstr do Polski:  Pisała: „Wydaje się niemożliwym opisanie, jak ważne były dla nas Wasze siostry w Odessie. Mogliśmy ocenić ich pracę, bezinteresowność, prawdziwą i ogromną pobożność. Dlatego pragniemy, byście były u nas w Polsce i tu miały klasztory”. W większości przypadków o przybycie sióstr do danego kraju proszą biskupi. O nasze przybycie poprosili ludzie świeccy – dziękujemy – to zobowiązuje oraz pokazuje piękno i bogactwo Kościoła, w którym jesteśmy sobie nawzajem dani i zadani.

                         

    Od tamtego pamiętnego 29 czerwca 1922 roku, gdy trzy pierwsze FMM przybyły do Łabuń mija jutro 90 lat. Nie ma chyba lepszego sposobu na wyrażenie 90 lat dziejów obecności FMM w tym miejscu, jak wyśpiewanie Magnificat, wielbi dusza moja Pana.

                         

    Pan przejawiał tu moc ramienia swego, gdy już cztery lata po przybyciu sióstr, w domu tym powstawał nowicjat, a w 10 lat od założenia fundacji liczba nowicjuszek sięgała 100, gdy w niespełna 15 lat około 200 sióstr wyjechało stąd na misje na wszystkie kontynenty, i gdy codzienna modlitwa i praca sióstr świadczyły, że Święte jest Imię Jego. Pan głodnych sycił dobrami, gdy przez długie lata, wraz z siostrami, przebywały tu osierocone dzieci. Pan spoglądał na uniżenie swojej służebnicy, gdy ze łzami w oczach siostry opuszczały to miejsce, dzieląc losy wygnanych i więzionych podczas wojny. Pan strącał władców z tronu, a wywyższał pokornych, gdy po wojennej zawierusze siostry wracały i odbudowywały zniszczony klasztor. Pan czynił wielkie rzeczy, gdy w 1969 roku, wśród komunistycznych zawirowań historii została erygowana Polska Prowincja FMM z obecną tu siostrą Lucyną Ignaciuk, jako pierwszą Prowincjalną. Pan okazywał miłosierdzie nad tymi, którzy się go boją, gdy do tego miejsca przybywali i nadal przybywają ludzie spragnieni duchowej odnowy, spotkania Pana w rekolekcyjnej zadumie i modlitwie. Pan, pomny na swe miłosierdzie, powoływał  i wciąż powołuje nowe pokolenia FMM, które dziś służą Bogu i Kościołowi w nowo powstałej Prowincji Europy Środkowo-Wschodniej oraz poza jej granicami.

                             

    W rzeczy samej w swoim Magnificat Maryja opowiada nie tylko to, co się wydarzyło w Jej życiu, ale to, co się wydarzyło i wydarzać będzie zawsze w życiu człowieka, który tak jak Ona, zawierza wszystko Bogu. Jego miłosierdzie i wierność to nie historia czy epizod w życiu wybranych, ale to ciągłe teraz, to „logika” Bożego postępowania w życiu każdego wierzącego. Jeśli więc jesteśmy tu dzisiaj, jeśli wspólnie śpiewamy Magnificat, to nie tylko dlatego, by wspominać czasy minione, lecz przede wszystkim, by zaświadczyć, że tu i teraz, w Łabuniach i wszędzie, Pan czyni i chce czynić wielkie rzeczy w nas. Rozpoczynając więc celebrację tej Eucharystii wdzięczności, niech pierwszym i ostatnim słowem będzie Magnificat!

 

 

 

 

Wstecz Odsłon: 5156   

 

Twoim zdaniem


 
Dodaj komentarz
 




 
000126661
 

MIĘDZYNARODOWA RODZINA ZAKONNA Franciszkanki Misjonarki Maryi
Prowincja Europy Środkowo - Wschodniej
Warszawa, ul. Racławicka 14, 02-601 Warszawa,   tel. 22 8453021,  www.fmm.opoka.org.plsiostry.fmm@gmail.com
Konto bankowe: Bank PKO S.A. 32 1240 1037 1111 0000 0691 6886
Administrator: Mirosław Kuduk

Mirosław Kuduk © 2010

Profesjonalny Hosting