Languages:                   

MIĘDZYNARODOWA RODZINA ZAKONNA

Franciszkanki Misjonarki Maryi

Prowincja Europy Środkowo - Wschodniej

Bosna i Hercegovina Deutschland Ősterreich Magyarország
Polska Россия Slovenija Україна

SPOSÓB NA NIEDZIELĘ

Niedziela to taki niewygodny dzień tygodnia - usprawiedliwiamy się piorąc, robiąc zakupy,  żniwa... i nic dziwnego, że w poniedziałek wstajemy ...

Wprowadzenie do liturgii

Zobacz inne
 

Zobacz również

Ankieta


Czy uczestniczyliście w zorganizowanych rekolekcjach?


Nie
Tak


Głosuj     Wyniki     Inne pytania
 

Polecamy


 

         

Warszawa

Msze św. w Kaplicy
Królowej Misji

- w niedzielę: godz. 8.00
- w tygodniu: 6.30

   
Adoracja Najświętszego Sakramentu

- Pon.– Piątek godz. 7.30 – 17.00
- Sobota godz. 7.30 – 15.00
- Niedziela  godz. 11.00 – 17.00




 

Serwis osób niezalogowanych


Refleksje na Wielki Post 2016

2016-03-24 s. Bożena Bednarczyk FMM

 


 

 

„Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary” ( Mt 9,13) – Uczynki miłosierdzia w Roku Jubileuszowym.

    W tym roku Papież Franciszek zaprasza nas: „niech Wielki Post w Roku Jubileuszowym będzie przeżywany jeszcze bardziej intensywnie, jako ważny moment, by celebrować miłosierdzie Boga i go doświadczać”.  

Tradycja Kościoła mówi o trzech dobrych uczynkach, które wyznaczają program na czas Wielkiego Postu, a które są synteza życia chrześcijańskiego.  

To modlitwa, post i jałmużna.

Modlitwa - otwiera serce na Boga, na Boże działanie w nas i przez nas...

Post - jest wyrazem panowania nad sobą, także przez wyrzeczenie się czegoś... Mówienie sobie „nie”.

Jałmużna - to konkretny gest otwierający nas na potrzeby bliźniego.

         

Twarzą w twarz z Bogiem

           

I był tam Mojżesz u Pana czterdzieści dni i czterdzieści nocy, i nie jadł chleba, i nie pił wody. I napisał na tablicach słowa przymierza - Dziesięć Słów (Wj 34,28).

Czterdzieści dni i czterdzieści nocy Mojżesz przebywał z Bogiem na górze Synaj. Dopiero po tym czasie otrzymał Dziesięć Przykazań. W Wielkim Poście trzeba szukać miejsc, w których możemy przebywać sam na sam z Bogiem, miejsc, które pomogą usłyszeć mi Słowa kierowane do mnie dzisiaj... najważniejsze jest autentyczne stanięcie przed Bogiem w prostej relacji „ja” - „Ty”, tak jak św. Franciszek „Kim jesteś Ty Panie? a kim ja?”, aby odnaleźć swoją najgłębszą tożsamość.

(KK 2745)”  Modlitwa jest możliwa zawsze… nasz czas jest w ręku Bogu.  Tak naprawdę chodzi o miłość. O tę samą miłość i o to samo wyrzeczenie, które wypływa z miłości; tę samą synowską i miłującą zgodność z zamysłem miłości Ojca; tę samą przekształcającą jedność w Duchu Świętym, który coraz bardziej nas upodabnia do Jezusa Chrystusa; tę samą miłość do wszystkich ludzi, tę miłość, jaką Jezus nas umiłował”.  

Dopiero wtedy Bóg w sumieniu wyraźniej przypomni nam swoje Dziesięć Słów – Dekalog, według którego powinniśmy postępować.

           

Poznać prawdę o sobie

         

Pamiętaj na wszystkie drogi, którymi cię prowadził Pan, Bóg twój, przez te czterdzieści lat na pustyni, aby cię utrapić, wypróbować i poznać, co jest w twym sercu; czy strzeżesz Jego nakazu, czy też nie (Pwt 8,2).

Zaraz po przejściu przez pustynię Bóg chciał dać Izraelitom Ziemię Obiecaną, ale oni przestraszyli się trudności w zdobywaniu Kanaanu i mimo zapewnienia o pomocy w tym dziele, nie zaufali Bogu. Dlatego Bóg wyprowadził ich na powrót na pustynię, aby tam dojrzała ich wiara.

Czas wielkopostny jest czasem próby. Podjęte umartwienia, postanowienia, wyrzeczenia pozwolą nam poznać prawdę o nas samych. Nasze przyzwyczajenia, lenistwo, gniew i wszystkie inne wady ukryte są głęboko w sercu. Potrzebny jest post, aby je rozpoznać, nazwać i oddać Bogu. Ojcowie pustyni mówią, iż ograniczenie pożywienia i wody w oblężonej twierdzy sprawia, że nieprzyjaciel wyjdzie i podda się. My łudzimy się, że sami damy radę, że mamy sposób na siebie, by pokonać wady... Tak często zapominamy o prawdziwej ascezie, która ma na celu nazwanie w naszym sercu, tego z czym sobie nie radzimy co utrudnia życie, relacje, osłabia miłość.. Potrzebujemy zatem postu, oczyszczającego wyrzeczenia, który połączy w nas to, co duchowe, i co cielesne. Post od obrazów, hałasu, nadmiaru informacji, post od telewizji, internetu, radia, post, który pomoże nam poznać prawdę o naszym sercu.

         

Podjąć walkę

         

Tymczasem Filistyn ciągle wychodził z rana i wieczorem i stawał tak przez czterdzieści dni (1 Sm 17,16).

       

Pamiętamy walkę Goliata z Dawidem. Goliat przez czterdzieści dni wychodził przed wojsko izraelskie i drwił sobie z nich, przekonany, że pokona każdego, kto stanie z nim do walki. Po czterdziestu dniach stanął przed nim Dawid i odniósł zwycięstwo. Nie dzięki swej sile, lecz dlatego, że walczył w imię Pana Zastępów.

W czasie Wielkiego Postu mamy bardziej uzmysłowić sobie, że codziennie – rano i wieczorem – spotkamy się z pokusą, która często jest we mnie, ale i wokół mnie. To będzie własna słabość, nałóg, bliźni, który mnie irytuje swoim zachowaniem, słowem, (możemy tu wiele wyliczyć.) Tu jest miejsce naszej walki. Tu miejsce i czas, by opierając się na Bożej pomocy w sakramentach, modlitwach, doświadczyć Bożego zwycięstwa we własnym sercu i codzienności.  ( KKK 1432) „Nawrócenie jest najpierw dziełem łaski Boga, który sprawia, że nasze serca wracają do Niego: "Nawróć nas, Panie, do Ciebie wrócimy" (Lm 5, 21).

           

Oczekiwać na łaskę

           

A człowiek, który doznał tego cudownego uzdrowienia, miał ponad czterdzieści lat (Dz 4,22).

Apostołowie Piotr i Jan w imię Jezusa uzdrowili w świątyni jerozolimskiej człowieka chromego od urodzenia. Człowiek ten czekał na tę łaskę przez czterdzieści lat.

Czas Wielkiego Postu to czas oczekiwania na łaskę. (KKK 1432) Trzeba, wytrwałości i cierpliwości, by Bóg dał człowiekowi serce nowe.. To Miłosierdzie Ojca przez Chrystusa uwalnia serce od złych nawyków. Ja mam nieustannie prosić i cierpliwie czekać. Bóg sam wybiera czas uzdrowienia. To Bóg daje siłę, by zaczynać od nowa. Serce ludzkie nawraca się, patrząc na Tego, którego zraniły nasze grzechy.

Wielki Post zaprasza, by pogłębić swoje życie wiarą. To przez wiarę dojrzewamy do ważnych decyzji, do zadań, które otrzymujemy. Wiara oczyszcza nasze intencje, by lepiej i pełniej służyć Bogu i człowiekowi.

           

Rada św. Benedykta na Wielki Post:

• tak więc w tych dniach dorzućmy coś niecoś do zwykłych obowiązków naszej służby: dodatkowe modlitwy, ograniczenia w jedzeniu i piciu.

• niechaj każdy, ponad wyznaczoną sobie miarę, z własnej woli ofiaruje coś Bogu w radości Ducha Świętego (1 Tes 1,6), to znaczy: niechaj odmówi swojemu ciału trochę z jedzenia, picia, snu, rozmów, czy żartów i niech wygląda świętej Paschy pełen duchowej radości i tęsknoty.

           

Post pomaga nam uświadomić sobie, w jakiej sytuacji żyje wielu naszych braci. Dobrowolny post pomaga nam naśladować styl Dobrego Samarytanina, który pochyla się nad cierpiącym bratem i śpieszy mu z pomocą. Nasz wolny wybór, jakim jest rezygnacja z czegoś, aby pomóc innym, w konkretny sposób pokazuje, że bliźni przeżywający trudności nie jest nam obcy./papież Benedykt XVI/

         

Post nie zaowocuje, jeżeli nie będzie użyźniony miłosierdziem. Posucha miłosierdzia powoduje uschnięcie postu. Czym dla ziemi jest deszcz, tym miłosierdzie dla postu.

           

Post kształci serce, oczyszcza ciało, wykorzenia grzechy, zasiewa cnoty, ale jednak, gdy zabraknie orzeźwiających wód miłosierdzia, poszczący nie zbierze owoców. Gdy pości miłosierdzie, pości i twoja rola.

           

Duszą modlitwy jest post, a życiem postu miłosierdzie. Kto się więc modli, niech pości, a kto pości, niech spełnia uczynki miłosierdzia, niech wysłucha proszącego, który chce być słyszany. W ten sposób otwiera dla siebie uszy Boga, który nigdy się nie zamyka na głos błagającego. /św. Piotr Chryzolog/

           

Nie wierzę, aby post wystarczył sam w sobie. Twoje wyrzeczenia będą dla ciebie owocne, jeżeli będziesz hojny dla innych./ św. Augustyn/

               

Na potwierdzenie tych słów KKK

     

2443. Bóg błogosławi tym, którzy przychodzą z pomocą ubogim, a odrzuca tych, którzy odwracają się od nich: "Daj temu, kto cię prosi, i nie odwracaj się od tego, kto chce pożyczyć od ciebie" (Mt 5, 42). "Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie!" (Mt 10, 8). Jezus Chrystus rozpozna swoich wybranych po tym, co uczynili dla ubogich. Gdy "ubogim głosi się Ewangelię" (Mt 11, 5), jest to znak obecności Chrystusa.

„Miłosierdzie Boże zmienia serce człowieka i pozwala mu doświadczyć wiernej miłości, sprawiając, że i on staje się zdolny do miłosierdzia. Wciąż odnawiającym się cudem jest fakt, że miłosierdzie Boże może opromienić życie każdego z nas, pobudzając nas do miłości bliźniego i tego, co tradycja Kościoła nazywa uczynkami miłosierdzia względem ciała i duszy.

Przypominają nam one o tym, że nasza wiara wyraża się w konkretnych, codziennych uczynkach, które mają pomagać naszemu bliźniemu w potrzebach jego ciała i duszy i na podstawie których będziemy sądzeni: karmienie, nawiedzanie, pocieszanie, pouczanie. Dlatego życzyłem sobie, „aby chrześcijanie zastanowili się podczas Jubileuszu nad uczynkami miłosierdzia względem ciała i duszy. Będzie to sposób na obudzenie naszego sumienia, często uśpionego w obliczu dramatu ubóstwa, a także na wchodzenie coraz głębiej w serce Ewangelii, gdzie ubodzy są uprzywilejowani przez Boże miłosierdzie” (Misericordiae Vultus, 15). Bowiem to w człowieku ubogim i potrzebującym ciało Chrystusa „staje się znów widoczne w umęczonych, poranionych, ubiczowanych, niedożywionych, uciekinierach..., abyśmy mogli Go rozpoznać, dotknąć i troskliwie Mu pomóc” (tamże).” Papież Franciszek/

             

KKK 2447 Uczynkami miłosierdzia są dzieła miłości, przez które przychodzimy z pomocą naszemu bliźniemu w potrzebach jego ciała i duszy. Pouczać, radzić, pocieszać, umacniać, jak również przebaczać i krzywdy cierpliwie znosić - to uczynki miłosierdzia co do duszy. Uczynki miłosierdzia co do ciała polegają zwłaszcza na tym, by głodnych nakarmić, bezdomnym dać dach nad głową, nagich przyodziać, chorych i więźniów nawiedzać, umarłych grzebać. Spośród tych czynów jałmużna dana ubogim jest jednym z podstawowych świadectw miłości braterskiej; jest ona także praktykowaniem sprawiedliwości, która podoba się Bogu.

     

     Poprzez uczynki względem ciała dotykamy ciała Chrystusa w braciach i siostrach, którzy potrzebują, by ich nakarmić, odziać, przyjąć do domu i nawiedzić, a poprzez uczynki duchowe – dawanie rad, pouczanie, darowanie uraz, upominanie i modlitwę - obcujemy bardziej bezpośrednio z naszą własną grzesznością. Z tego powodu uczynków względem ciała i względem ducha nigdy nie należy od siebie oddzielać. Bowiem właśnie wtedy, gdy dotyka w ubogim człowieku ciała Chrystusa Ukrzyżowanego, grzesznik może otrzymać w darze uświadomienie sobie, że on sam jest biednym żebrakiem. Na tej drodze  także “pyszniący się”, “władcy”, “bogacze”, o których mówi Magnificat, mają możliwość spostrzeżenia, że są niezasłużenie miłowani przez Chrystusa Ukrzyżowanego, który umarł i zmartwychwstał również dla nich.

Niech nasz wysiłek,  który drzemie w naszych sercach  i który pragniemy wyrazić,  pomoże nam   na „wyglądanie świętej Paschy z pełnią duchowej radości i tęsknoty”.

           

Zebrała z różnych źródeł,

s. Kwiryna Szachnitowska fmm

     

ORĘDZIE OJCA ŚWIĘTEGO FRANCISZKA NA WIELKI POST 2016 ROKU

 

 

 

 

Wstecz Odsłon: 2537   

 

Twoim zdaniem


 
Dodaj komentarz
 




 
000126909
 

MIĘDZYNARODOWA RODZINA ZAKONNA Franciszkanki Misjonarki Maryi
Prowincja Europy Środkowo - Wschodniej
Warszawa, ul. Racławicka 14, 02-601 Warszawa,   tel. 22 8453021,  www.fmm.opoka.org.plsiostry.fmm@gmail.com
Konto bankowe: Bank PKO S.A. 32 1240 1037 1111 0000 0691 6886
Administrator: Mirosław Kuduk

Mirosław Kuduk © 2010

Profesjonalny Hosting