Languages:                   

MIĘDZYNARODOWA RODZINA ZAKONNA

Franciszkanki Misjonarki Maryi

Prowincja Europy Środkowo - Wschodniej

Bosna i Hercegovina Deutschland Ősterreich Magyarország
Polska Россия Slovenija Україна

Gimnazjaliści czekają na Ciebie Panie!

Rekolekcje adwentowe były dla nas czasem wołania: "Przyjdź Panie Jezu!" Wołaniem na bardzo różne sposoby... ...

Artykuły

Zobacz inne
 

Zobacz również

Ankieta


Czy uczestniczyliście w zorganizowanych rekolekcjach?


Nie
Tak


Głosuj     Wyniki     Inne pytania
 

Polecamy


 

         

Warszawa

Msze św. w Kaplicy
Królowej Misji

- w niedzielę: godz. 8.00
- w tygodniu: 6.30

   
Adoracja Najświętszego Sakramentu

- Pon.– Piątek godz. 7.30 – 17.00
- Sobota godz. 7.30 – 15.00
- Niedziela  godz. 11.00 – 17.00




 

Serwis osób niezalogowanych


Wchodząc w tajemnicę miłosierdzia, kontemplujemy Oblicze Chrystusa

2016-02-01 s. Bożena Bednarczyk FMM

 


 

 

     Tematem obecnego roku formacyjnego 2015/2016 jest pierwszy punkt Planu Prowincji: „Aby nasza obecność była przemieniana kontemplacją Jezusa”. Papież Franciszek w Bulli Misericordiae vultus, ogłaszającej Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia, również podkreśla wartość i nieodzowność kontemplacji, by zbliżyć się do tajemnicy Bożego Miłosierdzia. „Kościół wie – naucza Papież - że jego pierwszym zadaniem, (…) jest wprowadzenie wszystkich w wielką tajemnicę miłosierdzia Boga, kontemplując oblicze Chrystusa.” Tak więc znajdujemy wspaniałe potwierdzenie i umocnienie w nauczaniu Kościoła, że warto w tym roku podjąć trud kontemplacji Jezusa, doświadczyć miłosierdzia Bożego, by nasza obecność stawała się inna, jakaś lepsza, emanowała dobrem i ciepłem. Zanurzenie się w miłosierdziu Boga przez kontemplację prowadzi do przemiany i działania. Papież Franciszek, pisząc o biedzie świata, o ranach tak wielu braci i sióstr pozbawionych godności, wzywa, by otworzyć się na ich wołanie: „Nasze ręce niech ścisną ich ręce, przyciągnijmy ich do siebie, aby poczuli ciepło naszej obecności, przyjaźni i braterstwa”.

               

    Droga wewnętrznej przemiany i dawanie siebie innym nie jest łatwe. Być miłosiernymi jak Ojciec „to program na życie, który jest trudny, pisze papież, ale zarazem bogaty w radość i w pokój”. By troszczyć się o tę nieustanną wewnętrzną przemianę, by nasza obecność stawała się miłosierna, „powinniśmy najpierw nastawić się na słuchanie słowa Bożego. To oznacza odzyskanie na nowo wartości ciszy, aby móc medytować słowo, które jest do nas zwrócone. W ten sposób możliwa jest kontemplacja miłosierdzia Boga i przyjęcie go jako własnego stylu życia” (z Bulli MV). I tutaj Papież Franciszek zdaje się, jakby bezpośrednio wspierał, umieszczone w naszym Planie Prowincji linie działania i środki do ich osiągnięcia: „Będąc uważne na Ducha Świętego, słuchać słowa Bożego”; tworzyć we wspólnocie przestrzeń ciszy.   Wszystkie pragniemy pogłębiać nasz charyzmat FMM, który kryje w sobie i jednocześnie odsłania tajemnicę powołania kontemplacyjno-czynnego. Matka Założycielka, bł. Maria od Męki Pańskiej, inspiruje nas na tej drodze, udzielając nam ważnych wskazówek. Jej duch jest nadal aktualny. Papież Franciszek mówi, że „Kościół ma misję głoszenia miłosierdzia Boga – bijącego serca Ewangelii”. Wejście w to serce, wejście w serce Ewangelii, czyli spotkanie się z Miłosiernym Ojcem, to dostrzeżenie, że ubodzy mają w sercu Boga miejsce uprzywilejowane, że On ich kocha w sposób wyjątkowy.

                   

    Matka Założycielka niejednokrotnie podkreśla w swych Pismach potrzebę modlitwy i samotności, by odnaleźć coś najbardziej istotnego dla życia chrześcijańskiego: spotkanie się z miłością Boga, która uskrzydla do działania:

           

"Czyż zechcemy naprawdę być duszą wiary i świadczyć tę wiarę żywą przez nasze czyny? Opierajmy się na modlitwie i szukajmy w milczeniu i w samotności u stóp Jezusa i Jego Matki światła wiary, by poznać Boga, siły nadziei dla podtrzymania i skrzydeł miłości, by wzlecieć w praktyce doskonałości ewangelicznej.” (MD : 30)  

Czyny miłości wypływają z modlitwy, należy więc najpierw samemu napełnić się u źródła, by dzielić się miłością z innymi.

     

My nie jesteśmy źródłem miłości. Dlatego Matka Założycielka pisze:

„Umiejmy, tak jak święci, wnikać w Serce Jezusowe, «wówczas z radością czerpać będziemy wodę wytryskującą ze źródeł Zbawiciela». Napełnimy się miłością i otrzymamy miłość i miłosierdzie dla dusz grzeszników.” (MD: 831)

                                                                                                           

W Misericordiae vultus Papież Franciszek podkreśla także, że Kościół, który ma odpowiedzialne zadanie głoszenia Chrystusa, miłosierdzia, przebaczenia, jest wspierany przez moc Zmartwychwstałego. To Duchowi Świętemu należy oddać misję Kościoła, by umacniał wierzących, aby oni z kolei mogli odpowiedzialnie podjąć współpracę w dziele zbawienia. „Niech [Duch Święty] będzie przewodnikiem i wsparciem dla Ludu Bożego, pomagając mu kontemplować oblicze miłosierdzia” – konkluduje Papież.  

    Bł. Maria od Męki Pańskiej, która poświęca siebie i swoje Zgromadzenie powszechnej misji Kościoła, jest szczególnie uważna na natchnienia Ducha Świętego, by właściwie odczytywać swą drogę i misję Zgromadzenia. W swych mistycznych uniesieniach widzi nawet, że Zgromadzenie jakby przygotowuje nowe Zesłanie Ducha Świętego, gdyż Misjonarki Maryi Niepokalanej są powołane, by przywrócić na ziemi Królestwo Prawdy i Miłości (por. NS 400). Sama jest ogarnięta „pasją dusz”, a „im bardziej dusza jest nędzna, mawiała, tym bardziej należy do mnie, Misjonarki”. (zob. Seria: Misja Powszechna, Nr 2, s. 5.) Matka Założycielka podkreśla więc rolę Ducha Świętego w życiu Kościoła i Jego misji oraz potwierdza, że od Niego należy oczekiwać daru kontemplacji:

                             

„Kościół jest święty przez modlitwy i to Duch Święty pobudza do adoracji, dziękczynienia, skruchy, porywu miłości. On udziela daru kontemplacji i wszystkich łask niebieskich; On natchnął liturgię, On jest Duchem łaski i modlitwy. Bądźmy więc zjednoczone z Oblubienicą i z Duchem Świętym, który ją ożywia: wówczas uczestniczyć będziemy w jego prawdzie i świętości” (MD: 815).            

                                                                                 

Wizja naszej Prowincji przypomina nam, że od Maryi chcemy się uczyć, jak być obecnością, która daje życie. Papież Franciszek ze swej strony również zachęca nas, by prosić Maryję, „aby uczyniła nas godnymi kontemplacji oblicza miłosierdzia swojego Syna Jezusa”.

             

Dla Matki Założycielki Maryja jest wzorem kontemplacji i misji. Wsłuchując się w jej słowa, prośmy, by Maryja uczyła nas mistycyzmy misyjnego: ciszy Nazaretu i jednocześnie pokazywała nam rozległe horyzonty misji:

„Maryja w Nazarecie pozornie niewiele zrobiła; Jej życie miało bardzo mały blask, a jednak nikt tak jak Ona nie współpracował w zbawieniu świata. (…) Nie dziwmy się więc, że jako misjonarki musimy cierpieć, nie ciesząc się efektami naszej pracy i trwajmy w przekonaniu, że jeżeli będziemy święte, bardzo przyczynimy się do zbawienia dusz, nawet nie mając tej pociechy, żeby się o tym dowiedzieć, a może wówczas jeszcze bardziej!.” (MD: 278)

                    

„Prośmy naszą Niepokalaną Matkę o łaskę zbudowania, zgodnie ze zdaniem naszego Ojca, św. Franciszka, w naszym wnętrzu pustelni, wewnętrznej celki, gdzie mogłybyśmy żyć w skupieniu jak Ta, która potrafiła w Nazarecie wypowiedzieć swoje z niczym nieporównywalne „fiat”, które dało ziemi Zbawiciela.” (MD: 304).

               

    I przychodzi mi na myśl jeszcze jedna refleksja. Akta Kongregacji Generalnej z 1957 r. (s. 119, nr VIII) zawierają prośbę Przełożonej Generalnej, s. Marguerite du Sacré Cœur (1932-1960), skierowaną do Świętej Penitencjarni o udzielanie siostrom w Chinach w sytuacji in articulo mortis, odpustu zupełnego za wypowiedzenie Aktu: „Jezu, miłosierdzia”. Ten sam dokument zawiera informację, że zostało skonfiskowanych 70 domów w Chinach, setki sióstr cudzoziemek po czasowym pobycie w więzieniach zostało deportowanych z kraju, a siostry Chinki są nadal więzione i szykanowane.

„Jezu, miłosierdzia” jest aktem zaufania, że Jezus udzieli potrzebnych łask, by bezpiecznie przeprowadzić siostry przez śmierć do życia wiecznego. Rok Miłosierdzia też otwiera przed nami skarbiec łask – odpusty. Korzystajmy więc z tego świętego czasu, by przeprowadzić jak najwięcej dusz przez Bramę Miłosierdzia do domu Ojca, gdzie będą mogły bez końca radować się i kontemplować Miłosierdzie Boże.

             

s. Anna Miśkowiec FMM

 

 

 

 

Wstecz Odsłon: 1216   

 

Twoim zdaniem


 
Dodaj komentarz
 




 
000126146
 

MIĘDZYNARODOWA RODZINA ZAKONNA Franciszkanki Misjonarki Maryi
Prowincja Europy Środkowo - Wschodniej
Warszawa, ul. Racławicka 14, 02-601 Warszawa,   tel. 22 8453021,  www.fmm.opoka.org.plsiostry.fmm@gmail.com
Konto bankowe: Bank PKO S.A. 32 1240 1037 1111 0000 0691 6886
Administrator: Mirosław Kuduk

Mirosław Kuduk © 2010

Profesjonalny Hosting